Het nieuwe jaar is alweer een paar weekjes oud en mijn traject gaat weer verder. Vandaag staat een intake voor het revalidatietraject op de planning. Om daar te komen, moet eerst mijn nieuwe machtiging voor taxivervoer geregeld worden. Al snel kom ik erachter dat dit nog niet zo makkelijk geregeld is, als dat ik het roep. Ik bel met mn zorgverzekeraar en leg uit dat ik een verlenging nodig heb van de bestaande taxi machtiging, maar dat ik nu naar Haren moet ipv naar Groningen.
Ik krijg een flinke vragenlijst, die ik netjes beantwoord. Aan het eind van de rit zegt de dame. Voor het revalidatietraject kunt u taxivervoer krijgen, maar voor het ziekenhuis in Groningen niet meer. Huh? Hoor ik dat nou goed? Ik vraag het nogmaals en weer krijg ik hetzelfde antwoord.
Ik vraag de dame hoe ik dan in het ziekenhuis moet komen als ik mijn controles heb enzo. Ze zegt doodleuk; u heeft geen chemo of bestraling gehad dus u heeft er geen recht op. En het is ons probleem niet hoe u in het ziekenhuis moet komen. Het is een gunst dat het taxivervoer er is. Ik heb de energie niet om te keer te gaan en besluit dan in ieder geval de machtiging voor de revalidatie te regelen.
Waar ik eerder rechtstreeks de taxivervoerder belde om de ritten te regelen, moet dat nu via een centraal nummer en die geven dan opdracht aan de vervoerder. Maandag 13 januari rond half 10 zal de taxi er zijn.
Het is maandag 13 januari als ik rond 10 over 9 ineens een dame bij me in de keuken heb staan en mededeelt dat mijn taxi er is. Zo, da’s vroeg! Het is maar een uur rijden en ik heb de afspraak pas om 11 uur. Maar goed, beter te vroeg dan te laat denk ik dan maar. Rond kwart over 10 word ik afgezet bij het revalidatiecentrum Beatrixoord in Haren. Mijn eigen project X kan van start!
Binnengekomen meld ik me bij de balie en de dame verwelkomt me vriendelijk en heeft nog een aantal vragen voor me. Ook geeft ze uitleg over waar ik wat kan vinden. Ik start met de wandelroute naar het koffieapparaat voor een fijn bekertje warme chocolademelk. Daarna neem ik plaats in de aangewezen wachtruimte tot ik opgeroepen word, het is dan pas 5 voor half 11.
Even over 11 word ik geroepen door een dame die meteen vraagt of ze mn naam goed uitspreekt. Ze is niet de eerste en zeker niet de laatste. Haar voornaam ben ik vergeten, maar ze is erg vriendelijk. Ze verteld dat ze revalidatiearts in opleiding is, en al aan het eind van haar studie. Vooraf aan de intake heb ik online een vragenlijst ingevuld waarop je aangeeft wat uiteindelijk de vragen zijn waar ik bij geholpen wil worden. In 1 zin samengevat: ik wil mijn leven van voor het ziek worden weer terug!
Na ruim een uur kennisgemaakt te hebben zijn er hulpvragen ontstaan voor een fysiotherapeut, ergotherapeut, diëtist, maatschappelijk werker, arbeids consulent, stoppen met roken coach en psycholoog. Om al deze specialisaties hun werk te gaan laten doen, zijn er op sommige gebieden uitgebreidere intakes nodig. Hier krijg ik nog een oproep voor. Ze heeft me uitgelegd dat het traject niet onderschat moet worden en dat het zwaar zal worden. Ik ben van mening, dat als ik alles afgelopen jaar heb doorstaan, dit er ook nog wel bij kan!
Aan het eind van het gesprek schuift de revalidatiearts aan. Een jongeman die me wat tips en tricks geeft over hoe ik nu op dit moment de energie t beste kan verdelen. Ook hij benadrukt dat het een pittig traject zal worden en dat ik zelf mag aangeven of ik dit wil of niet. Als ik rond half 1 klaar ben, bel ik de speciale lijn waar ik nu mijn taxi mee kan bestellen.
Een half uur later zal de taxi er zijn, krijg ik te horen aan de andere kant van de lijn. Wat nieuw is, ik kan via een app de taxi volgen en zien wanneer hij aankomt. In de app staat er vrijwel meteen bij dat mn taxi vertraging heeft. Ik besluit even wat eten te kopen in de cafétuin van het Beatrixoord. Met een yoghurtje ga ik in de centrale hal zitten en wacht op mn taxi.
Rond half 2 hoor ik mijn naam. Er staat een meneer voor me, ik schat hem eind 50, later blijkt dat ik er niet ver vanaf zat, 61. We kletsen gezellig onderweg naar huis en delen onze ervaringen. Met een kleine omweg(omdat een aardappelvervoerder t nodig vond zn aardappels te lozen op de hunebedhighway) komen we rond kwart voor 3 aan bij mn huis. Ik bedank voor de gezellige rit en hoop dat ik deze chauffeur van taxi Steen Ommen vaker ga tegenkomen!
Lexie blogt 