Dinsdag 11 februari 2020
Vandaag beginnen we meteen met sportieve bezigheden. Dus hup sportbroek uit t stof gehaald en om 12 uur paraat staan in de wachtkamer van de groene gang van het Beatrixoord. Gelukkig is mn taxi er mooi vroeg dus ik kan nog even rustig zitten voor het geweld losbarst. In de wachtkamer zitten nog meer mensen die dus ook bij de oncologie groep horen en die mijn partners in crime zullen worden de komende weken. Ook zie ik Arnold weer, die net als ik vandaag voor het eerst start. We maken kennis met de anderen en dan worden we opgehaald door een begeleider. We gaan naar een ruimte waar heel veel hometrainers staan en iedereen begint meteen plakkers aan te brengen op de buik en borst.
Arnold en ik wachten even tot de begeleiding wat zegt. Dan krijgen we ook de uitleg over de plakkers en dat het de bedoeling is dat we dit bij aanvang van het fietsen zelf opplakken. Er liggen plaatjes op tafel met welke plakker waar geplakt moet worden. Ook zit er een kastje bij wat je eraan vast klikt. Zo kan de begeleiding op de computer je hartslag meten en in de gaten houden. Ik krijg fiets nummer 9 en het bijbehorende kastje. Eenmaal aangesloten wordt het programma op afstand op de computer ingesteld en ik mag beginnen met fietsen.
Na een half uurtje mag ik alweer stoppen. Mn hart zit in mn keel en ik merk dat ik duidelijk over mn grenzen heen ben gegaan. Aan het begin van het fietsen moet je een cijfer geven hoe je je op dat moment voelt qua vermoeidheid in de benen en algehele vermoeidheid. Na afloop word dat weer gevraagd en zo kan er bekeken worden of er verschil in zit. 0 is geen last en 10 is oververmoeid.
Gelukkig kunnen we na het fietsen even uitpuffen tijdens een voorlichting over bewegen. Hier word uitgelegd waarom iedere dag sporten geen zin heeft. Je lichaam heeft een dag nodig om te herstellen. Zie het als bergbeklimmen. Wanneer je halverwege de berg bent en dan een dag rust houd, zak je weer iets af, maar je lichaam bouwt spierkracht op die na een dag volledig is herstelt. Dan kun je die dag erop nog zo’n stuk en gaat het al iets makkelijker. Wanneer je dit patroon volhoud, zul je merken dat het een soort gewoonte word voor je lijf en dat het je gemakkelijker af gaat. Kortom opbouwen van conditie. Ik heb denk ik wel een week nodig om te herstellen😂
Na dat half uur is het weer tijd om verder te gaan met sporten! Nu de circuittraining. We lopen met de groep naar de sporthal, waar allemaal matjes op de grond liggen. Iedereen heeft zn eigen matje en legt daar zn handdoek en flesje water neer. Remco onze begeleider voor deze activiteit legt uit wat de bedoeling is. We krijgen een a4’tje waar alle oefeningen opstaan die bij de circuittraining horen. Wanneer je dit gedaan heb, noteer je op dit blaadje wat je gedaan heb, hoevaak en hoe zwaar.
Ik begin met lichte gewichtjes (2×0,5kg)
De circuittraining duurt 3 kwartier en is redelijk vol te houden, al zal ik morgen overal spierpijn hebben!
Na de circuittraining nog 1 bijeenkomst. Een voorlichting over vermoeidheid. Moe ben ik inmiddels wel😊 zoals al eerder gezegd zou het zwaar worden, maar dit overtreft al mn verwachtingen. Hoop dat ik hierdoor toch nog in de buurt van mn oude ‘ik’ kan komen.
De terugweg in de taxi was erg gezellig…😴😴😴
Lexie blogt 