25. Week 2 project X

Dinsdag 18 februari 2020

Ditmaal een weekje met wat kortere dagen gelukkig. Afgelopen week was mn moeder jarig op donderdag dus heb ik een dagje revalidatie gemist.

Deze week staat er wederom veel sporten op het programma, een wekelijks terugkerend iets. (Jippie!!!) Maar vandaag start de dag met een gesprek met de arbeidsconsulent. Deze man zou mij moeten helpen met een betere verdeling van het reïntegreren in mijn salon. De vraag die hij me stelt; hoe denk je zelf dat het qua indeling werkt om het werk weer op te bouwen? Op dat moment denk ik bij mezelf, ben ik hier niet om van jou dat antwoord te krijgen? Ik vertel hoe ik mijn schema zelf heb opgesteld en hij zegt, lijkt me prima zo. Kortom in mijn beleving een redelijk nutteloos gesprek op dat vlak. Maar goed de goeie man doet zn best voor me.

Dan door naar de volgende afspraak, maatschappelijk werk. Ditmaal een uur. Het valt me nog steeds zwaar om alles in chronologische volgorde te vertellen. Ik ga van de hak op de tak en vind het een wonder dat deze vriendelijke vrouw er een verhaal in hoort. Ze stelt hele gerichte vragen en ik heb besloten het deel maatschappelijk werk verder niet te delen in mn blog. Ik vind dit toch wel een heel persoonlijk iets. Gelukkig heb ik hier wel baat bij.

Na een half uurtje pauze en even een broodje eten en buiten stiekem een peukie roken(waar ik heeeeeeeel erg aan toe was na het heftige voorgaande gesprek) begint het programma weer. Fietsen!🚴🏼‍♀️

Ditmaal plak ik zelf alle plakkers op de juiste plek, pak het bij de fiets horende kastje en als ik een seintje krijg start ik met fietsen. Ditmaal is het de bedoeling om 40 min te fietsen.

Inmiddels leer je de anderen in de groep ook steeds beter kennen en we kletsen erop los tijdens het fietsen. Een teken dat we nog zwaarder kunnen fietsen als je nog adem over heb om te kletsen, aldus Inge onze coördinator van het traject. Vandaag zijn er 2 nieuwe dames bijgekomen. Marianne en Dien. Marianne heeft net als ik ook schildklierkanker gehad. Voor het eerst ontmoet ik iemand die hetzelfde heeft als ik. Zij ‘loopt’ een half jaar voor op mij qua behandelingen. Wat ik haar vertel, is alsof ze haar eigen verhaal hoort. Zo herkenbaar. Ik heb een echte lotgenoot gevonden! Uiteraard is het niet fijn om ziek te zijn, maar wel fijn om je niet alleen te voelen en iemand erbij te hebben die hetzelfde doormaakt.

Na het fietsen een half uurtje pauze. We lopen met de groep naar het sportcomplex en kletsen daar nog wat met elkaar. Dan komt Remco ons ophalen voor de circuittraining. Ditmaal nog wat andere oefeningetjes erbij om zo wat op te bouwen.

Om 14 uur zit het programma voor deze dag er weer op. Het was een intensieve, heftige maar wel leerzame en ook gezellige dag. En vooral veel veel steun aan de groep omdat iedereen wel iets heeft meegemaakt wat herkenbaar is voor elkaar. Op naar donderdag!

Donderdag 20 februari 2020

Om 10 uur start de bewegingsactiviteit in het sportcomplex. De groep zit al te wachten in de soort van kantine van het complex. Remco en ook Inge zijn bij deze activiteit aanwezig. Er word geopend met een warming up. Rondjes rennen in de zaal en daarbij mag je kiezen om een klein rondje of een grote ronde te rennen/wandelen. Na 1 minuut word er gevraagd hoeveel rondjes je nog denkt te kunnen. En dan mag je dat nog 2 minuten laten zien. Duidelijk iets om gemakkelijk over je grenzen te gaan. Ik schatte mezelf ook iets beter in dan het werkelijk was. Lering voor de volgende x warming up. Daarna een sport en spelelement wat ik vroeger op de middelbare school met gym ook speelde: ringhockey. Er werden pionnetjes in de zaal gezet en die moesten we dan om meppen met de ringen. Dit spel werd steeds verder uitgebreid en daarna in 2 teams gespeeld. Heel leuk en vooral heel fanatiek word je ervan! Helaas heeft mijn team 2x verloren (wacht maar volgende x pakken we jullie wel terug haha)

Na het sporten staat de fysiotherapeut op het programma. Ze maakt de spieren los in mn hals en nek. Nog altijd een pijnlijk klusje, maar uiteindelijk zou het er beter van moeten worden. Wanneer ik van de tafel stap lijkt het al een stuk beter! Een wonderdokter is ze!

Omdat het een kort dagje is vandaag, ga ik meteen door naar het fietsen, mijn laatste onderdeel van vandaag.

Als het fietsen er na 40 minuten weer opzit, krijg ik 5 minuten later een belletje dat mijn taxi er al is! Mooi op tijd thuis dus vandaag. Week 2 ook weer overleefd. Op naar de 3e week!