14 september 2020
Het is een dag na Peters verjaardag en ik heb een afspraak bij de Radiologie voor een echo onderzoek van mijn hals. Ik meld me aan bij de afdeling en neem plaats in de wachtruimte tot ik mijn naam hoor.
Ik ga liggen op het bedje en de assistent zegt me dat de radioloog er zo aankomt. Even later stapt er een man binnen, aan zijn pasje zie ik dat het de radioloog is. Hij smeert de gel op mijn hals en start het onderzoek. Ik probeer hem nog wat vragen te stellen, maar hij reageert weinig tot niet of heel kortaf. Ook ‘klikt’ hij beelden vast van hetgeen hij op zijn scherm ziet. Hij beweegt met de scanner over mijn hals van rechts naar links. Op de linkerkant blijft hij wat langer doorgaan met scannen. Ik probeer wat mee te kijken op het scherm en zie op dat moment dezelfde ‘vlekken’ als 1,5 jaar geleden en krijg er een naar gevoel bij. Ik vraag de radioloog of er wat te zien is en hij zegt me dat hij daar geen uitslag over mag geven. Een paar minuten later is het onderzoek klaar en kleed ik mij weer aan. Ik loop naar buiten met een rotgevoel, er is iets mis, maar ik weet niet wat.
Toch wel lichtelijk geëmotioneerd bel ik Peter op. Hij wilde graag mee, maar ik zei hem dat het allemaal wel mee zou vallen en dat ik me wel zou redden. Als ik dit had geweten had ik hem natuurlijk mee laten komen. Ik stap weer in de auto naar huis en bedenk onderweg dat ik nog 2 weken op de uitslag moet wachten. Iets wat ik niet ga doen.
Thuis aangekomen besluit ik mijn arts te mailen over mijn onzekerheid na het onderzoek en ik krijg binnen een half uur al reactie van haar met daarin redelijk geruststellende woorden. Ze legt me uit dat er een lymfeklier is die een afwijking van 4mm vertoond ten opzichte van de rest. Zoals het nu lijkt ziet het er niet uit als kanker. Maar zoals ze me wel vaker verteld heeft, heb ik garantie tot de deur. Ze kan natuurlijk ook niet in de toekomst kijken en zegt me dat ik me op dit moment geen zorgen erover hoef te maken. Ze vraagt me of ik gerustgesteld ben na dit nieuws of dat ze me nog even moet bellen. Wat een fantastische arts heb ik toch!
Een week later hebben we nog een telefonisch consult met daarin inderdaad het nieuws dat er een afwijkende lymfeklier is met een afwijking van 4mm. De bloedwaardes van het bloedprikken zijn mooi laag. Ik stel haar de nodige vragen en verder praten we nog wat over hoe het verder met me gaat. over 3 maanden gaan we opnieuw bekijken met een echo onderzoek om te zien of er verandering optreed.
Lexie blogt 