5. De Operatie…

Hier weer een stukje van mij na lange tijd. Inmiddels ben ik alweer een weekje thuis en het gaat aan de beterende hand. Ik slaap erg veel overdag. Nogmaals bedankt iedereen voor alle belangstelling d.m.v. kaartjes, belletjes, appjes, bloemen en cadeautjes.

Woensdag 22 mei 2019

S’morgens om 6 uur word ik al gewekt door de verpleegkundige van de afdeling. Ze komt medicatie brengen, mijn bloeddruk, hartslag en temperatuur meten en checken of het infuus nog goed zit wat de avond ervoor nog geplaatst is. Verder krijg ik even tijd om me wat op te frissen. Om half 7 staat het onderzoeksteam naast mijn bed met buisjes blauwe vloeistof. De zogenoemde speurstof.

Ik heb besloten om mee te werken aan een wetenschappelijk onderzoek, waarbij ze door middel van een speurstof in het bloed, tumordelen kunnen zien oplichten onder een speciale camera. Het doel hiervan is dat wanneer dit uiteindelijk tijdens operaties gebruikt mag worden, er mogelijk veel minder weefsel verwijderd hoeft te worden of plekken die ook geïnfecteerd zijn dan eerder opvallen.

Om die vloeistof goed door te laten dringen, wordt deze in 1 uur tijd via het infuus toegediend. Ik had de dame van het onderzoek de avond ervoor al gewaarschuwd dat ik S’morgens niet zo sociaal ben en ik het liefste wil dat iedereen om me heen ’t 1e uur dat ik wakker ben z’n kop houd. Verbazingwekkend genoeg was ik deze morgen zomaar spraakzaam en supervriendelijk! (Peter vroeg zich af of ze niet iedere dag langs konden komen)

Rond half 8 ging het inenen in een rap tempo allemaal. De verpleging kwam me een blauwe operatiejurk brengen die ik aan moest trekken. Voor ik het doorhad, werd ik door de gangen van het UMCG gereden op weg naar de operatiekamer. Eerst kwam ik nog op een andere afdeling terecht, waar in mijn andere arm nog een 2e infuus werd aangebracht (waarom geen idee) en ook hier werd weer m’n bloeddruk gemeten. Hier zag ik ook mijn buurman van de afdeling waar ik opgenomen lag. Hij werd ook dezelfde dag geopereerd maar dan aan zijn buik.

Een half uur later werd ik opgehaald door 2 verplegers die mij naar de operatiekamer reden. Daar aangekomen moest ik op een smaller bed liggen. Om mij heen zag ik allemaal apparaten en een tafeltje met alle instrumenten voor de operatie liggen. Dokter Cruijff en dokter Janssen kwamen binnen en stelden nog wat vragen aan me. Daarna weet ik het niet meer, vermoedelijk ben ik toen in slaap gebracht.

S’avonds om half 7 werd ik wakker op de uitslaapkamer en ik herinner me dat ik naar Peter en mijn ouders gevraagd heb. Die kwamen al snel om de hoek kijken om beurten. Suus was met Nico mee. Ook heb ik een heleboel ijsjes gegeten. Verder was ik erg in de war en kan ik me er weinig van herinneren. Rond 9 uur mocht ik terug naar de afdeling waar ik nog iets gegeten heb. De buurman was toen nog niet terug. Daarna ben ik gaan slapen.