6. Dokter blij ei en mijn verblijf

Even een poosje afwezigheid… mn herstel kost me veel energie en ik kan de concentratie niet vinden om te schrijven, maar toch wil ik jullie graag op de hoogte houden..

Donderdag 23 mei

Ik hoor een vrolijke goedemorgen en kijk door de spleetjes van mn ogen naar de dame naast mijn bed en naar de klok. Het is pas 6 uur in de morgen! De dame zet een plastic bekertje naast mijn bed met daarin een hele dosis medicatie. Ze zegt dat ik die pas in hoef te nemen als ze komen voor het ontbijt. Ik besluit nog even door te slapen, tis nog wel erg vroeg. Om kwart over 7 komt de volgende vrolijke dame de kamer in en vraagt wat ik wil eten. Ik ontbijt s’morgens nooit, dus moet er even over nadenken. Doe maar 2 bruine broodjes, 1 met kaas en 1 met iets van vleeswaren. De voedingsmevrouw begint een hele opsomming van alle soorten vleeswaren die er allemaal zijn. De lijst is eindeloos. Uiteindelijk besluit ik rookvlees te nemen. Of ik er nog een bakje yoghurt bij wil en wat ik nog wil drinken. Wat een luxe! Ik merk dat ik in het juiste all-inclusive hotel verblijf.      

Nadat mijn ontbijt erin zit en de halve apotheek uit het bekertje, komt de verpleegster zich voorstellen en vraagt of ik hulp nodig heb bij het aankleden en opfrissen. Ik mag nog niet uit mijn bed, maar mijn beentjes langs het bed bungelen is wel een optie. De verpleegkundige helpt me in mijn shirtje en broek. Hiervoor moet het infuus tijdelijk afgekoppeld worden, mijn flessen met vloeistof uit de drains vastgehouden worden en mijn katheter word bekeken en gemeten. Daarnaast worden er nog wat testjes gedaan zoals bloeddruk meten, temperatuur opnemen en er word weer bloed afgenomen.

Rond half 10 staat er ineens een heel leger witte jassen aan mijn bed. Ik was weer iets ingedommeld, het was ook zo vroeg vanmorgen, en ik herken mijn dokter. Hij geeft aan dat de operatie goed is gegaan en dat ze meer weg hebben kunnen halen dan ze verwacht hadden. Een goed teken! Hij bekijkt de hoeveelheid in de katheter en zegt dat deze straks verwijderd mag worden. De Urine heeft een hele aparte groene kleur. Dit komt door het onderzoek waar ik aan meegedaan heb. Uit de bloedtesten bleek dat ik calcium tekort heb en deze willen ze via het infuus gaan aanvullen. Verder bekijken ze het morgen weer verder. Hij wenst me een fijne dag en gaat met zijn hele gevolg door naar de volgende patiënt.

De Katheter wordt verwijderd en er word een grote zak aan het infuus gekoppeld, hier zit de calcium in. Daarnaast blijf ik ook vocht krijgen via het infuus. Ik val weer even in slaap, tot de voedingsdame naast mijn bed staat met de vraag wat ik wil eten en drinken. Het ontbijt was me goed bevallen dus ik bestel nogmaals hetzelfde als vanmorgen. Ook krijg ik een lijstje met avondeten waar ik op mag aankruisen wat ik wil eten. Na het eten val ik weer in slaap. 

Om 3 uur word ik weer wakker en staan mijn moeder, nico (mn paps) en mijn zussie Suus met een heliumballon van een beer aan mijn bed. Ze verkopen beneden een heleboel verschillende heliumballonnen en mijn zussie presteert het om exact dezelfde mee te nemen als de ballon die ik gister van Peter gekregen heb. Het bezoekuur is begonnen. Ik merk dat het bezoek me nog iets teveel is en na een uurtje geef ik aan dat het me heel veel energie kost. Ze gaan weer op pad en ik val in slaap tot het avondeten word geserveerd. Omdat ik er gister niet was toen de lijsten werden ingevuld, kreeg ik de maaltijd die ze “over” hadden. Het was goed te eten, al had ik niet veel honger. Iedere hap doet zeer aan mijn keel, maar ik probeer zoveel mogelijk binnen te krijgen.

Om 19 uur is Peter er, samen met Jeroen, een maat van Peter. Ik vertel wat de dokter me vanmorgen gezegd heeft en we kletsen nog wat over van alles en nog wat. Als ze weer willen vertrekken probeer ik een stukje op de gang mee te lopen. Gelukkig heb ik mijn infuus op wieltjes, ook wel mijn fiets genoemd, waar ik veel steun aan heb. Ik merk al snel dat ik nog niet zover kan komen en draai weer om naar bedje toe.

Bij terugkomst op de kamer zegt mn overbuurman, jeej wat was die maat van je vriend lang zeg! Ik begon te lachen en zei dat ze er maten in de vriendengroep zitten die nog langer zijn! We kletsen nog wat en gaan dan slapen.

Althans een poging doen tot… s’nachts krijg ik vreselijke pijn en last en ben ik wat benauwd. De dienstdoende zaal arts word erbij geroepen en dat is nogal een botte vent. Hij gooide alle lampen aan, waardoor mijn overbuurman ook rechtop in bed zat. Hij zei; zo dus je bent wat benauwd… ik zal even iemand sturen voor een hartfilmpje en zonder verder wat te zeggen vertrok ie weer. Hele vreemde snuiter, en ik hoopte deze vent niet weer te hoeven zien! Even later kwamen ze een hartfilmpje maken waarop niets afwijkends te zien was. Ik kreeg extra pijnstilling voor de nacht en ben weer een poging gaan doen tot slapen.

Vrijdag 24 mei

S’morgens weer hetzelfde ritueel… ik kan er nog steeds niet aan wennen dat ze zo vroeg naast je bed staan. Ik ben nou eenmaal geen ochtendmens en zal t vrees ik ook nooit worden. Dan komt het witte jassenleger weer binnen samen met dokter Kruijff. Ik heb hem een bijnaam gegeven, dokter blij ei, dit omdat hij zo’n blij hoofd heeft. Dokter blij ei kijkt naar de flesjes waar het wondvocht in terecht komt via de drains. 1 flesje is niet veel meer bij gekomen dus hij geeft opdracht dat de 1e drain eruit mag, omdat hij niet veel meer extra vocht verwacht. Van 3 naar 2 is al een klein stapje in de goede richting!

Wanner het leger weer vertrekt met dokter blij ei, komt de verpleegkundige de drain verwijderen. Ik voel hier helemaal niks van doordat het hele gebied nog verdoofd is. Ook mag ik douchen, dus met kleine stapjes en mn infuus tijdelijk afgekoppeld loop ik naar de douche, helaas red ik deur van de douche niet en zak in elkaar. Als ik wakker word staan er wel 6 personen om me heen en staat mn bed midden in de kamer met ikzelf erop. Ik ben blijkbaar flauwgevallen. We hebben t douchen maar even gelaten voor wat het was en ik ben met hulp van de verpleegkundige omgekleed.

Even later komt de voedingsmevrouw binnen met een heel pakket kaarten in haar handen. Ze zegt, volgens mij heb je fans! jij bent populair!! Ik begin te lachen. Het is inderdaad ook niet normaal zoveel kaarten als ik in 1x krijg! Het doet me erg goed en de rest vd morgen ben ik kaartjes aan het uitpakken en lezen

S’middags kwamen m’n ouders en zusje, 1 voor 1, wat erg prettig was! S’avonds Peter met Roy. Roy had een grote Hello Kitty ballon voor me mee, iets wat hij naar eigen zeggen altijd al eens heeft willen doen. Met een Hello Kitty ballon door het ziekenhuis lopen. Voor de mensen die Roy niet kennen… Roy is 2 meter hoog en 2 meter breed. Een super schattig gezicht dus om zo’n grote vent met zo’n lief ballonnetje te zien. Ik kwam niet meer bij van het lachen. Ook hadden ze nog een mac flurry voor me mee en voor mn overbuurman die had nog nooit mac gehad en genoot er van! Toen de mannen weer weg waren zei mn overbuurman; wow hoe lang is de vriend die morgen mee komt? 😂

Zaterdag 25 mei

De nacht verliep rustig en s’morgens kon je vernemen dat het weekend was. Er was geen drukte om snel in de kleren geholpen te worden. Wie er wel mooi op tijd bij was, was dokter blij ei met zn witte jassenleger. Hij kwam controleren hoe het met me ging en of er nog drains verwijderd mogen worden. Joehoeee weer 1tje minder! Nu nog maar 1 te gaan. Volgens dokter blij ei heelt alles mooi. Ik vroeg hem of hij 7 dagen per week werkt,aangezien het nu al dag 3 was dat hij s’morgens aan mijn bed stond. Zijn antwoord:  zolang jij hier ligt, ben ik op dienst, er moet toch iemand een oogje in t zeil houden he? De bloeduitslagen waren nog niet best qua calciumgehalte. Nogmaals een 24 uurs infuus met calcium voor mij.

Omdat het weekend is, mag ik om 11 uur al bezoek ontvangen! S’morgens komen Suus en mn moeder samen langs. Ik krijg nog een knuffelbeer van Suus, ter vervanging van Beer onze hond, die ik nu moet missen. Superlief! Daarna is Nico nog even geweest. Die had een megazak snoepjes mee! Lekker hoor! S’middags kwam Peter met Peter Korf. Die had nog een mooie tekening mee van zijn zoon Vince. Die is natuurlijk meteen op mn prikbord gehangen achter mn bed.

Zaterdagavond werd ik nog verrast door een bezoekje van Margreet en haar dochter. De familie van Jaap (vriend van mn oma) Haar dochter werkt in het UMCG op de kraamafdeling en ze dachten laten we lex even verrassen!

Rond half 1 s’nachts word ik wakker met een zeer pijnlijke linkerarm. Hij is ook erg dik en opgezet. Ik druk op de bel en de verpleegkundige komt kijken. Ze zegt te denken dat het infuus uit mijn aderen gelopen is, maar wil eerst overleg met de dienstdoende zaal arts.

Een half uurtje later komt de zaalarts binnen. Alle lampen gaan weer aan en wie staat er voor me? Je raad t al…dezelfde vervelende man die donderdagnacht ook al voor wat opschudding zorgde. Zo, dus je heb last van je arm. Ziet er idd ontstoken uit. Verder zegt hij niks tegen mij. Hij geeft de verpleegkundige opdracht om het infuus te laten verplaatsen en loopt zonder wat te zeggen weg.

Rond 2 uur komt er een medewerker van het priklab om mijn infuus om te zetten. Helaas was dit geen priktalent. Na 2 keer mis prikken en het nodige geklaag van mijn kant uit, wilde ze het overdragen aan een collega. Die zou zo komen…

Ruim drie kwartier daarna (inmiddels was het 10 voor 3) kwam de collega om het opnieuw te proberen. Gelukkig prikte hij in 1 keer goed. Wat een opluchting! En kon ik mijn slaap weer hervatten.

Zondag 26 mei

Ik word wakker, en ik zie een ontbijtje en mijn medicijnen staan op het plankje naast mn bed. Ik kijk op de klok. Het is al half 10! De verpleegster komt vrolijk binnen en zegt, zo dat was me het nachtje wel he? Ik heb je maar laten slapen vanmorgen, je zag er zo vermoeid uit. Een kwartier later kwam dokter blij ei met zn witte jassenleger de kamer op om zijn visite te doen. Mijn overbuurman krijgt goed nieuws, hij mag morgen naar huis! Voor mij geen nieuws, behalve mn ontstoken arm en mn drain die nog een dagje moet blijven zitten. Dokter blij ei is wel erg te spreken over het verloop van mn wond. Mn calciumgehalte is nog niet zo best dus t infuus met calcium word doorgezet.

Ik bel Peter en vertel hem over vannacht. Ik vraag hem of hij zijn vader voor mij kan bellen. Die zou s’morgens samen met zijn vriendin Ali op bezoek komen, maar ik voel me totaal niet happy en wil heel graag nog even slapen. S’middags komen mijn ouders en zusje nog even gedag zeggen, die gaan weer terug naar Noord Holland, er moet tenslotte ook gewerkt worden.

Om tien over drie is de start van de formule 1. Ik doe mn best om mn ogen open te houden en t te bekijken maar als ik wakker word hoor ik van de overbuurman dat Verstappen 3e was maar door een tijdstraf 4e is geworden. Het avondeten is er en ik bel Peter om te zeggen dat bezoek me vandaag echt even teveel is. Later op de avond beeldbellen we nog even. Zo is hij toch een beetje bij me.

Maandag 27 mei

Ik heb goed geslapen en word weer vrij laat wakker. Vandaag heb ik mn zinnen erop gezet om even fijn te douchen! De verpleging helpt me naar de douche en ik ga daar op een krukje onder de douchekop zitten. Wat een fijn gevoel dat water langs mn lijf! Weer schoon en fris ga ik aangekleed op mn bed zitten als dokter blij ei en zijn leger voor de 6e dag op rij binnen komen lopen. De bloeduitslagen waren beter dus het calciuminfuus mag stop gezet worden. Ook mag mijn laatste drain eruit. Goed nieuws!

Rond 10 uur komt de voedingsdame vragen of ik iets wil drinken en ze heeft weer een stapel post bij zich.. zoals de vorige keer zei ze weer; fanmail! Ook zat er een grote doos bij, benieuwd wat daar in zit. Bij het openen zie ik een heliumballon met daarbij een kaartje veel liefs van Jeroen, Mariska en Riley. Superlief!!! Alle kaartjes worden weer 1 voor 1 geopend en gelezen. Doet me erg goed al die belangstelling!

Vlak voor de lunch word het lege bed naast mij weggehaald en ik vraag of mijn buurman misschien terugkomt. Hij is op dezelfde dag als mij geopereerd, maar is niet meer bij mij op de afdeling teruggekomen. De verpleging zegt nog niks te weten. (Beetje vaag antwoord als je wel een bed weghaald, maar goed..) Na de lunch komt er dan een bed binnengereden. Het is mijn buurman! Hij heeft helaas een complicatie gekregen tijdens zijn operatie en kwam daarbij op de Intensive Care en later op de Medium Care terecht. Ik had me, ondanks ik hem niet kende toch wel zorgen gemaakt om hem, wat zou er gebeurd zijn? Niemand vertelde me iets de afgelopen dagen ivm privacy. Maar gelukkig was hij er weer, erg vermoeid weliswaar.

S’middags mocht mn overbuurman naar huis, dus heb hem veel sterkte en beterschap gewenst. Daarna nog een poosje geslapen. S’avonds kwamen Linda en Jarino op bezoek en later ook Peter en Rik. Omdat het wel een boel bezoek inenen was, hebben we een rondje door het ziekenhuis gelopen en op t terrasje wat gedronken met elkaar.

Dinsdag 28 mei

Dag 7 dat ik er lig en wie staat er weer naast mn bed? Juist, dokter blij ei met zn hele gevolg. Ze geven aan dat de labresultaten goed zijn en dat de wond er ook keurig uitziet. Dus ik vraag bijdehand of ik al naar huis mag😊 Helaas was dat dan net weer even teveel van t goede! Als alles 24 uur blijft zoals t nu is mag ik morgen naar huis! Dokter blij ei gaat verder en zijn co-assistent Niels (heet ie geloof ik) blijft nog even praten over hoe ik me voel enzo. Ook legt hij uit dat t echt geen goed idee is om vandaag al naar huis te gaan. Oké ik geloof hem..nog 1 nachtje volhouden…

Deze rest van de dag heb ik wat op bed gelegen, af en toe een wandelingetje over de afdeling, kletsen met de buurman(aardige vent trouwens!) en nog wat netflixen op mn tablet. S’avonds kwam Peter weer op bezoek ditmaal was Aad mee. We hebben gezellig gekletst en nog een rondje beneden gelopen door het ziekenhuis.

Woensdag 29 mei

Ik ben al vroeg wakker door de lieve verpleegkundige die de meds klaargezet heeft om 6 uur. En nog steeds weet ik het zeker.. ik ben nog steeds geen ochtendmens, al zijn de mensen s’morgens nog zo vriendelijk tegen me! Ik kijk wat Netflix tot m’n ontbijt komt om 8 uur. Na het ontbijt fijn douchen en in de kleren. Rond kwart over 9 komt dokter blij ei op de kamer. Ik vroeg me af of de dokter een voetbaltype of tennistype is, dus ik vraag het aan hem. Zegt ie: mijn achternaam zegt al genoeg dacht ik zo (de beste man heet kruijff) voetbal dus… hij verteld me dat hij vanavond skyboxkaarten heeft voor FC Groningen. Ik wens hem veel plezier. Even terug naar mijn ziektebeeld… alles ziet er nog steeds goed uit en hij stelt voor om dit thuis voort te zetten! Ik krijg rond 14 uur mijn ontslaggesprek en mag rond 15 naar huis. Ik bel Peter op om het goede nieuws te vertellen.

Ik kan de tijd wel wegkijken, wat duurt t lang als je moet wachten… rond 14 uur is Peter bij me en hij heeft Henk mee. De co-assistent komt uitleg geven over de medicatie en verder verloop van de afspraken. Op t moment dat ik de buurman gedag wil zeggen komen zijn vrouw en kinderen binnenlopen en die hadden nog een cadeautje voor me. Een hele lieve kaart en een grote reep chocola 😋 die komt wel op! Op de gang kom ik dokter blij ei nog tegen. Hij wenst me alle beterschap thuis en in het verdere verloop van mijn ziekte. Hij verteld me dat hij mijn dossier heeft overgedragen aan zijn collega dokter Jansen. Dit omdat hij eerst vakantie gaat vieren (erg begrijpelijk na 8 dagen zorgen voor mij) en daarna voor een half jaar naar Afrika gaat om daar de doktoren op te leiden. We zeggen elkaar gedag en ik bedank hem voor alles tot nu toe.

Eenmaal bij de apotheek beneden in de hal aangekomen trek ik een nummertje. Heerlijk, een apotheek die nu al de wachttijd aangeeft. Vol goede hoop zoek ik mijn nummertje op het beeldscherm. Nog uhhh….. 40 min voor ik aan de beurt ben. Vol moed ga ik met Peter, Henk, mn weekendtas, mn tas vol cadeautjes en mn 3 helium ballonnen op een bankje zitten en wachten tot ik aan de beurt ben. ‘Slechts’ 3 kwartier later staat mijn nummertje in beeld. Ik geef mijn kleine liny’s leespakket af aan de apothekersdame en ze zegt gaat u nog maar even zitten hoor. Alsof ik dat niet al drie kwartier lang gedaan heb.. ik merk dat ik iets wat geïrriteerd raak. Ik wil nu gewoon naar huis en ik ben moe. Bijna 10 minuten later komt de dame met een hele stapel dozen en potjes aanzetten. Ik kan bijna zelf apotheker worden! Maar dan komt t… dan word t nog 38 euro en 70 cent. Ik kijk de dame aan en zeg mag ik vragen waarvoor? Dus ze geeft uitleg over dat bepaalde medicijnen niet meer standaard vergoed worden. Ik begin langzaamaan even te rekenen… maar dat betekend dat het me iedere maand zo’n 200 euro gaat kosten! Ik word er sjaggie van als ik eraan denk. Ik heb er toch niet om gevraagd om ziek te worden? Ik betaal de dame met tegenzin en krijg mijn apotheek mee naar huis. In de bus slaap ik nog voor we op de ring van Groningen zijn.