Ik weet niet hoe vaak ik het blijf zeggen, maar allemaal nogmaals bedankt voor de reacties, sterktewensen op mn blog en fb en de kaartjes die nog steeds binnenstromen. Het voelt erg goed dat iedereen zo meeleeft!

Maandag 8 juli, het zit me toch wel hoog dat ik nog steeds geen lange afstanden zelfstandig kan rijden. Doordat Peter ook nog wat met zijn gezondheid loopt te kwakkelen kunnen we beide niet ver komen, daar moet toch iets op te bedenken zijn! De dokter gaf vorige week aan dat het ook mogelijk is om met een taxi te komen. Dus ik bel mn zorgverzekeraar. ‘Maar natuurlijk mevrouw, wanneer u geen vervoer heeft en uw partner ook niet kan rijden, kunt u via ons een machtiging krijgen voor vervoer van en naar t ziekenhuis’. Dat is fijn! En wat een opluchting! Nu hoef ik niet steeds anderen lastig te vallen met mijn sores, al doet iedereen t graag. Ik krijg uitleg van de meneer van FBTO hoe het allemaal werkt en krijg het nummer van een taxibedrijf.

Ik heb nog maar net opgehangen en het ziekenhuis belt. U staat voor 23 juli op de planning voor een MRI scan, maar nu is er 10 juli een plekje vrij gekomen, zou u kunnen? Tuurlijk kan ik, ben tenslotte toch alle dagen thuis en hoe sneller hoe beter! De afspraak word ingepland om tien over drie.

Daarna meteen de taxi maar gebeld om de rit vast te leggen. Ontzettend fijn hoe je daar geholpen word. Er word rekening gehouden met de afstand qua tijd en mogelijk word de rit gecombineerd met een ander persoon. Het maakt me allemaal niet zoveel uit, als ik maar in Groningen kom. ‘Prima mevrouw dan is de taxi er woensdag 10 juli om één uur’.

Woensdag 10 juli

Om vijf voor één staat de taxi op de oprit. ‘Mevrouw Ubeda, 2 personen?’ zegt de vriendelijke taxichauffeuse. Er zit nog een oudere dame voorin als Peter en ik in de taxi stappen. We rijden eerst naar Aalden waar de dame naartoe moet. Vervolgens rijden we naar Groningen. De chauffeuse kletst gezellig over koetjes en kalfjes en ik vind het wel fijn, even niet alleen maar over mijn ziekte praten, er is tenslotte meer in t leven dan alleen maar ziek zijn.

Om 14 uur staan we al voor de hoofdingang van t UMCG. Eerst lopen we even naar de prikpoli bij de oncologie. Een hele vriendelijke dame neemt t bloed af en geeft aan dat er ook nog een potje urine ingeleverd moet worden. Heb ik even geluk, ik moest eigenlijk nog naar de toilet, maar had het even uitgesteld tot na t prikken. T potje is dan ook zo gevuld. We kletsen wat over mn ziekte en over mn blog. Ze wil me wel gaan volgen, dus ik geef haar het blogadres. Ook mag ik nog een fotootje maken van de afgenomen bloed buisjes. Helaas is de foto mislukt dus dat is weer een fotootje minder in dit blog.😂

Peter en ik gaan nog even naar buiten om een loempiaatje te eten. Daarna lopen we naar de afdeling radiologie op fonteinstraat 6. Ik meld me netjes bij de balie en mag wachten in de wachtruimte tot ik opgeroepen word. Mooi op tijd hoor ik mijn naam en ik loop mee. Alles van metaal moet af en uit. Ik kom de ruimte in waar het kolossale MRI apparaat staat.

Ik mag op een soort bedje/plank gaan liggen en krijg een dekentje over me heen. Met mijn hoofd lig ik in een soort beugel en daar overheen komt een grote kap waardoor ik helemaal afgesloten lig. Dit is best spannend en benauwend. Ik krijg een noodknop in mijn handen, waar ik op moet drukken als het niet goed gaat. Ook word er een soort loodschort op mijn borst gelegd. Ik krijg uitleg over wat er gaat gebeuren en krijg oordopjes en een koptelefoon op. Ik mag zelfs de radiozender kiezen. Ik vraag of ze ’t foute uur van Q-music hebben, kan ik lekker meezingen. Helaas.. tis niet de bedoeling dat ik ga liggen zingen in die buis. Dan maar de gewone Q op. Als ik er klaar voor ben, word t bedje waar ik op lig in de buis geschoven.

Het apparaat maakt heel veel herrie, vandaar ook de oordopjes. Zelfs met de dopjes in hoor je t nog hard. Getik en gebonk, het idee dat de tent afgebroken word. Omdat ik me toch wel benauwd voel, zo vast liggend in die buis met die kap over mn hoofd, besluit ik mn ogen dicht te doen op de melodie van ed sheeran en Justin bieber, die ik door de koptelefoon hoor.

Even later hoor ik een stem door de koptelefoon zeggen dat het onderzoek klaar is. Ik besef dan pas dat ik bijna een half uur heb liggen slapen. Ik word eruit geschoven en mag me weer aankleden in t hokje. Zo dat onderzoek is ook weer achter de rug!

Ik laat het sterke magnetische veld achter me en als ik de wachtruimte weer inloop zie ik Peter zitten wachten met een boekje in de hand. ‘Zo, tis weer klaar we kunnen gaan’

Buiten de afdeling bel ik het taxibedrijf op dat we weer naar huis kunnen. Ik krijg te horen dat de taxi er binnen het half uur zal zijn. We lopen naar de uitgang.

Net als we naar buiten komen zie ik een taxi staan van Doorenbos, en tegelijk loopt er een man door de draaideur naar binnen die wel eens de chauffeur van die auto zou kunnen zijn. Peter gaat hem achterna en jawel!! Dat is pas snelle service!

In de auto zit al een man die ook naar Coevorden gebracht moet worden. Zo slaat ie 2 vliegen in 1 klap. We stappen in en worden netjes thuis afgezet. De eerste ervaring met taxibedrijf Doornbos was een hele goeie!👍 Nu is het wachten tot vrijdag kwart over vier begonnen…

Vrijdag 12 juli

De middag duurt lang als je wacht.. inmiddels regent het pijpenstelen buiten en staat de straat blank. Het is al kwart over 4 geweest maar nog geen belletje, dus even met Beer, onze hond de straat op.

Om 5 uur gaat de telefoon. Chirurg dokter Fourashen, de soort van vervanger van dokter blij ei, belt me met de uitslag. Ze neemt even door wat er allemaal bekend is bij me en geeft me dan de uitslag van de MRI. Er is vanmiddag een groot overleg geweest met een multidisciplinair team over mijn casus. Uit de MRI is gebleken dat ik uitzaaiingen heb linksboven in mijn lymfen, rechtsonder in de hals en daarnaast zit er een verdachte plek rechtsboven in de hals (Ook lymfen).

Dat er een operatie plaats gaat vinden is duidelijk. Hoe deze eruit komt te zien heeft te maken met de verdachte plek in de rechter boven hals. Hier willen ze graag nog een punctie op doen om er zeker van te zijn.

Er worden 2 scenario’s geschetst. Wanneer rechtsboven uitgezaaid is moet ik rekening houden met een operatie vergelijkbaar als met die in mei. En wanneer deze niet uitgezaaid is zal het een operatie worden van zo’n 3 a 4 uur. Hopelijk krijg ik snel een oproep voor de punctie.

Voor nu, iedereen een fijn weekend gewenst!

To be continued….