10. Nog een paar nachtjes slapen…

Inmiddels zijn we alweer 18 weken verder na het krijgen van de diagnose schildkliercarcinoom met uitzaaiingen naar de lymfen. En ik ben nog altijd thuis. De ene dag vermoeider dan de andere. Ik probeer mijn dagritme er goed in te houden door dagelijks rond 8 uur op te staan en te wandelen met onze honden Beer en Bram.

25 juli

Het is heel warm buiten (graad of 35) en ik ben de gelukkige die mee mag in een taxi (rolstoel)busje waarvan de airco niet werkt. We rijden langs Veenoord en Nieuw-amsterdam om daar nog wat mensen op te halen en vervolgen onze zweterige weg naar Groningen. De chauffeur was ook niet erg spraakzaam, dus ik heb mijn ogen maar even dichtgedaan en heb zeker 3 kwartier geslapen.

Aangekomen in Groningen loop ik naar de afdeling revalidatiegeneeskunde, waar ik fysiotherapie krijg. Mijn hals is sinds de operatie nog altijd erg stijf. Ik heb de laatste keer oefeningen mee gekregen voor thuis en nu word er gekeken of die oefeningen geholpen hebben. De fysiotherapeute vraagt me alle oefeningen te doen en geeft aan dat alles een stuk soepeler is dan de laatste keer dat ze me zag. We bespreken de komende operatie door en ze maakt een aantekening dat ik de dag na mijn operatie fysio zal krijgen. Na ruim 3 kwartier is de afspraak voorbij en bel ik het taxibedrijf weer op voor de terugreis.

Waar het op de heenweg aan ontbrak is het op de terugweg dubbel en dwars goedgemaakt! Een superdeluxe Mercedes van alle gemakken voorzien(jawel een werkende airco!!!) en ook nog eens een hele vriendelijke chauffeur brengt me weer naar Coevorden.

Maandag 12 augustus

Rond 4 uur ga ik gebeld worden door de chirurg, dokter Jansen. Het word 5 uur, 6 uur, half 7.. en ja! De telefoon gaat. Ze loopt vreselijk uit en ze moet eigenlijk nog een patiënt bezoeken op de afdeling. Of ze me om half 8 terug mag bellen. Uiteraard is dit oké. Om klokslag half 8 belt ze weer. Ik had die week ervoor aangegeven dat ik wat onrustig ben over de uitzaaiingen die gevonden zijn. Als ze nu in een paar weken al zo kunnen groeien, wie zegt dan dat het nu niet alweer gegroeid is, of dat er alweer nieuwe plekken bij zijn gekomen? Moet er niet eerst nog een tussentijdse scan gemaakt worden? Het maakt me een beetje angstig. Bang dat ik na deze operatie opnieuw te horen krijg dat er dan weer opnieuw uitzaaiingen zijn die niet in de verwachting lagen enzo.

Gelukkig neemt dokter Jansen mijn zorgen zoveel mogelijk bij me weg. Ze geeft aan dat ze al 13 jaar als oncologisch chirurg werkzaam is, en dat ze dit heel eerlijk gezegd nog niet eerder meegemaakt heeft. Alweer ben ik een bijzonder geval, maar dat wist ik al 😊. Ook de chirurg heeft nog even haar bedenkingen gehad of er niet in de tussentijd nog een scan had moeten plaatsvinden. Maar ze is van mening dat als ze gaat opereren, deze plekken ook zichtbaar zullen zijn. Het geeft me een iets rustiger gevoel. Verder stel ik nog wat praktische vraagjes over de opname. Tot volgende week, sluit ze af.

In de tussentijd dat ik aan het herstellen ben, bikkelt Kaylee, de kapster in mijn kapsalon, ook nog door. Aangezien mijn herstel nu een stuk langer gaat duren, word het nu echt tijd om een vacature uit te schrijven. Hopelijk heb ik snel versterking voor haar gevonden!

Inmiddels is de brief over de opname ook binnengekomen. Maandag 19 augustus om half 11 begint mijn weekje all-inclusive Groningen op K4VA, dezelfde afdeling als de vorige keer. Hopelijk weer een bedje bij t raam met een fantastisch uitzicht! 😋

20 augustus ben ik als 2e aan de beurt. Volgende week, zodra ik me goed genoeg voel een update over de operatie.