11. De 2e ronde!

Het is maandag 19 augustus en mijn telefoon stroomt vol met berichtjes als; suc6! Sterkte, jij kan dit en snel weer beter worden! Het doet me goed, al heb ik niet de puf om overal op te reageren, ook bedenk ik me dat ik niet veel hoef te doen, maar dat de doktoren beter succes en sterkte gewenst kunnen worden.😊 Om 20 over 8 zal de taxi er zijn, dus ik ga nog even snel aan de wandel met Beer en Bram. Ik ben nog maar net weer thuis van de wandeling en dan staat de taxi er al. Het is pas 10 voor 8! Gelukkig heeft de chauffeur nog eventjes, dus kunnen we rustig de laatste dingetjes doen voor we op pad gaan. Mijn koffertje had ik de avond ervoor al ingepakt dus die stond al klaar.

Het is pas 9 uur als we voor de hoofdingang staan van het UMCG. 1,5 uur te vroeg weliswaar. Maar goed, beter te vroeg dan te laat. We besluiten om nog even de stad in te lopen op zoek naar een broodjeszaak. Voor t eerst in mn leven zie ik de martini toren.We lopen door, de stad in en treffen daar een bakker Bart. Peter besteld een broodje gezond en ik een broodje carpaccio.Met het broodje in de hand lopen we weer terug richting t ziekenhuis. Het is dan pas 10 uur, maar ik mag me al aanmelden bij de balie. We brengen mn koffertje naar K4VA. Ik moet daarna nog even naar t lab om bloed te prikken.De dame op t oncologielab kende me en volgt mn blog ook! Superleuk! Op de oncologie stond een karretje met kussentjes. Deze kussens zijn handgemaakt en eigenlijk bedoeld voor borstkankerpatiënten,maar door de vorm ook supergeschikt als hals/nekkussentje. Ik krijg er eentje van Peter cadeau.Weer terug naar K4VA, waar ik opgenomen ga worden. Daar mogen we bij aanmelding eerst nog een half uur in het dagverblijf wachten. Dan komt de co-assistent ons ophalen en doet het intake gesprek. Ik word gewogen, aan alle kanten beluisterd, de bloeddruk word gemeten en ik geef aan welke medicijnen ik gebruik. De zwarte stift komt weer op tafel en ik krijg een paar lijnen en pijlen in mijn hals getekend, dit om aan te geven wat er morgen geopereerd moet gaan worden.Ik heb de keuring weer doorstaan en word begeleid naar m’n kamer. Het is net als de vorige keer een mooie ruime 4 persoonskamer, waar we maar met z’n 2en zijn! Ik kijk weer uit over de Ikea en de Mac.De andere dame lag er al een paar weekjes met een ingewikkelde buikoperatie. Ik zet m’n spulletjes in mijn kastje en loop met peter mee naar beneden, waar hij wacht om opgehaald te worden. Hij mag namelijk nog steeds niet mee terug met de taxi, omdat hij mijn begeleiding is en ik in het ziekenhuis blijf. Het duurt niet lang voor Nick er is om Peter op te halen. Ik zeg ze beiden gedag en ga weer naar boven. Ik moet nog wat zaken klaarmaken en afhandelen voor de kapsalon, dus plof neer op mijn bed met de laptop op het tafeltje voor me. Later slaap ik nog een paar uurtjes, tot het avond eten rond half 6 komt. Het is erg lekker!Na het eten krijg ik van de verpleging een seintje dat mijn schoonmoeder (Peters moeder) weer op de uitslaapkamer is. Zij is namelijk een dag voor mij aan de beurt voor een halsoperatie. Helaas loopt die ook al een flinke poos in de lappenmand. Ik krijg toestemming via de verpleging van Dineke (zoals mijn schoonmoeder heet) dat ik erbij mag. Normaal is dit alleen voor directe familie, zoals een partner of kinderen. Omdat het best een doolhof is om bij de uitslaapkamer te komen, gaat de verpleging met me mee.
Daar aangekomen vind ze het erg fijn dat ik er ben. Ze kan door de operatie niet praten, maar schrijft wat dingen op het bloknootje wat voor haar ligt. Ze is redelijk helder! een half uurtje later komt de rest van de familie. Ik besluit nog even te blijven hangen op de gang en bij te praten. Daarna ga ik weer terug naar mijn kamer en vertel Peter dat alles goed is gegaan met de operatie van zijn moeder en dat ze het fijn vond dat ik even langskwam.De rest van de avond kijk ik nog wat tv, netflix. leer mijn buurvrouw een beetje kennen en maak nog een paar wandelingetjes door het ziekenhuis. Rond half 11 ga ik slapen.

Dinsdag 20 augustus 2019

Het is onmogelijk om te vergeten dat je in het ziekenhuis bent, wanneer ze om 6 uur s’morgens een controle ronde doen vanuit de nachtdienst, waar ik wakker van word. Ik slaap gelukkig ook weer snel in, totdat om kwart over 7 de dame van het ontbijt naast mijn bed staat. Ze was even vergeten dat ik nuchter moet blijven tot aan de operatie, dus ik doe mijn ogen weer dicht. Om half 9 komt de verpleging me melden dat ik vermoedelijk tussen 10 en half 11 aan de beurt ben, maar dat ze gebeld worden als het zover is, en dan moet ik klaar zijn. Ik krijg vast mijn sexy blauwe jurkje weer aan. Om een uur of 10 word de afdeling gebeld dat ik mag komen. Het blijkt dat er een O.K op de dagbehandeling is gereserveerd in de toren naast waar ik opgenomen lig. we hoeven dus niet ver. Mijn bed wordt door de gangen gereden naar de lift, waar we 1 verdieping naar beneden gaan naar de 3e.

Bij aankomst op die afdeling moet ik zo’n mutsje op. We (de verpleging en ik) maken nog wat grapjes over de type mutsjes. ze zijn er namelijk ook in baardvorm en twijfelen nog even om dokter Jansen in de maling te nemen door een baardmutsje op te zetten.😂 Ik word naar een kleine ruimte gereden, waar mijn infuus zal worden aangelegd. De dokter die dat komt doen, stelt zich netjes voor, maar ik heb moeite zijn lange en ingewikkelde naam te onthouden. Ik hou het op dokter Vladiwodstok. Hij kwam van oorsprong uit Litouwen vertelde hij me. Dokter Vladiwodstok deed vreselijk zijn best om mijn infuus aan te leggen maar helaas had hij vandaag geen geluk. Hij besloot het straks in de operatiekamer nog eens te proberen met zijn collega’s erbij.

Ongeveer 5 minuten later word ik de OK binnen gereden. Er staan zo’n man of 10 te wachten op me, ook Dokter Jansen zie ik even voorbij schuiven. Ze vraagt of alles klaar staat. Er word nog wat aan wat apparaten gedrukt en gedaan. Dokter Vladiwodstok probeert tevergeefs mijn infuus aan te leggen. Het wil niet!! En het doet heel erg zeer!! Hij bied zijn excuus aan en laat zijn collega proberen. Met de nadruk op ‘proberen’  want ook deze collega is niet zo’n prikwonder. Dan komt de opperhoofdprikker en die zet in 1x het infuus erin, welliswaar op een hele nare plek, maar hij zit! Het feest kan beginnen. Ik moet aan dokter Jansen nog even vertellen wat ze moet opereren en wanneer ik geboren ben. Dan zegt ze; tot straks! Ik krijg via het infuus mijn narcose toegediend en weg ben ik… het is dan even voor half 11.

Rond kwart voor 5 zie ik dat ik op een afdeling lig die uitkijkt op de toren waar ik opgenomen ben. Verder ligt er op dat moment niemand behalve ik. De verpleging komt naar me toe lopen en zegt dat alles goed is gegaan. Ik vraag meteen of ik wat mag eten en drinken. Ze zegt laten we eerst maar starten met een kopje thee. Eigenwijs als ik ben, mag er ook suiker in? De verpleging kijkt me aan en zegt zullen we eerst even kijken hoe je überhaupt op thee reageert? Ik voel me klaarwakker en ben van mening dat dit prima kan. De thee blijft binnen. Dan een broodje. Het broodje smaakt erg lekker en ook die blijft erin. een half uurtje later word ik opgehaald en teruggebracht naar K4VA. De voedingsmevrouw zegt dat het allemaal nog teveel is om mee te gaan eten met het diner. Ik zeg dat ik alleen de koude bijgerechten heb aangekruist gister en dat ik deze graag wil proberen. Ze zegt dat het eigen verantwoording is, maar dat ze het me afraad. Maar ik heb honger en wil eten!!

lekker aan de tomaat en olijven, beetje rauwkost erachteraan, appelmoes, wat fruit uit een bakje en als toetje een yoghurtje! Jummie wat een feestmaal!

Ik besluit dat ik graag mijn bed uit wil proberen te komen. Dit is nog niet zo handig, aangezien ik nog een katheter heb hangen aan mijn bed. Dokter Jansen komt langs en die verteld me dat de operatie goed is gegaan. Ze heeft er vertrouwen in dat ze zoveel mogelijk kwaadaardig weefsel heeft weggehaald. En dat de katheter er wel uit mag. Sterker nog, ze zegt, je kunt morgen wel naar huis. Ik kijk haar verbaasd aan en zeg dat ik hier niet op voorbereid was. Ik wil natuurlijk wel graag naar huis, maar ik wil er wel zeker van zijn dat alles oké is voor ik ga. Het is tenslotte een uur rijden naar Groningen als er iets niet goed is. Daarnaast wil ik eerst zonder die drains zijn. We spreken af een dagje later, dat we donderdag gaan kijken om naar huis te gaan.

S’avonds komt Peter op bezoek samen met zijn maat. We kletsen wat en een uurtje later gaat Peter nog even langs bij z’n moeder die aan de andere kant van het ziekenhuis ligt opgenomen.

Als ik rond tien uur wil gaan slapen, vraag ik de verpleging om pijnstillers. Deze krijg ik behalve 2 paracetamol,  niet, omdat ze volgens haar niet op mijn lijstje staan. Ik ben te moe om de discussie aan te gaan, maar snap er niks van. Ik gebruik normaal thuis een morfinetablet om te gaan slapen en nu zou ik deze niet hier mogen nemen? Ik heb ze zelf in m’n tas zitten. Maar besluit me netjes te houden aan het ziekenhuisregelement. Hier ga ik morgen nog wel een mijn zegje over doen.

Woensdag 22 augustus 2019

Woensdagochtend word ik alweer vroeg gewekt voor medicijnen en ontbijt. Ik hoop dat de morgen een beetje vlot gaat, want mijn ouders komen vanmiddag vanuit Noord Holland op visite en verblijven weer in het hotel tegenover het ziekenhuis. Wel sneu voor hun dat ik morgen alweer naar huis mag, terwijl ze net zijn aangekomen. In de morgen komt de dokter langs om te bekijken hoe de drains ervoor staan. Ik mis dokter Blij ei van eerder, die bracht een bepaalde vrolijkheid mee als ie z’n visite’s ging lopen. Bij deze dokter moet ik goed luisteren wat hij te vertellen heeft, aangezien hij de Nederlandse taal nog niet helemaal volledig beheerst. Scheelt dat ik thuis ben opgegroeid met een buitenlander(mijn paps) die nederlands sprak en dat klonk ongeveer hetzelfde 😉 Het infuus mag eruit en als de uitslagen van het bloedonderzoek morgenvroeg ook goed is, mag ik naar huis. De wonden helen ook mooi. Ik doe nog even mijn beklag over de pijnstilling die ik gisteravond niet in mocht nemen. Dokter zegt dat ik deze gewoon in kan nemen. Alle heisa voor niks dus. Pffff…

Mijn infuus is afgekoppeld!

Tijdens de koffieronde kreeg ik een grote glimlach op mn gezicht toen ze de post kwamen brengenFanmail!! Gister ook al een kaartje!
En alsof t nog niet genoeg was…Superlief weer!!😊 bedolven onder een stapel kaarten en balonnen voelde ik me erg goed die dag, al had ik nog wel veel pijn in mijn hals.

Eind vd middag komen mijn ouders op bezoek. Samen met hun heb ik een klein stukkie gewandeld, al was dat nog wel erg enthousiast. Ze gingen op tijd, zodat ik ook nog even kon rusten voor het eten kwam. Na het eten ben ik nog even op bezoek gegaan bij mijn schoonmoeder, die ook nog steeds opgenomen lag. Peters neef was daar ook met zijn vrouw en die vroeg op zijn beurt weer of ze nog even bij mij op bezoek mochten komen. Dus we zijn samen teruggewandeld naar K4VA en daar nog wat gekletst, en ook nog eens verwend met een doos chocolade! Het was een intensieve avond! Ik ga op tijd slapen, dan is t sneller morgen (zei mijn moeder altijd een dag voor we jarig waren)😂

Donderdag 23 augustus 2019

Ik heb goed geslapen (met pijnstiller 😉) en begin vol goede moed aan het ontbijt. Daarna even onder douche en als ik terugkom is de verpleging er om mijn drains te verwijderen! Wanneer deze verwijderd zijn is het wachten op de lab uitslagen en de visite van de dokter. Rond half 10 komt de dokter de wonden bekijken en geeft aan dat de bloed uitslagen geen reden geven om langer te moeten blijven. Om 13 uur mag ik ontslagen worden aldus dokter.
Zodra de dokter weg is, bel ik Peter op en mijn ouders om het goede nieuws te vertellen. Mijn ouders komen dan rond de middag bij me en zullen bij het ontslag zijn en de taxi die me naar huis zal brengen. Peter wacht me thuis op. Ik begin meteen mijn koffertje in te pakken, je kan er maar beter klaar voor zijn😊
Rond half 4 ben ik weer veilig thuis. De volgende dag gaan mijn ouders naar een hotel in Emmen waardoor ze wat dichter bij me in de buurt zijn.