18. Het avontuur gaat door…

Inmiddels ben ik een maand verder na de laatste scan en de uitslagen daarvan. In de tussentijd probeer ik mijn dagelijkse dingen weer wat op te pakken, al merk ik, dat dit nog niet zo makkelijk gaat.

Zo heb ik mijn 3 praktijk examens mogen inhalen op de kappersakademie voor mijn diploma allround hairstylist. Met trots mag ik zeggen dat ik alle 3 de onderdelen heb gehaald met dikke 10en!! In januari mag ik mijn theorietoets maken en ben ik officieel klaar.

Als ik dit kan halen, kan ik ook wel weer een paar uurtjes gaan werken in de salon, was mijn gedachte.. Dit viel helaas nog niet mee, al vind ik het heerlijk om weer even aan het werk te zijn, even weg tussen die 4 muren thuis. Ik zal iets meer geduld moeten hebben en het langzaam opbouwen. (Helaas, langzaam aan staat niet in mijn woordenboek😊)

Momentjes waar ik heel blij en gelukkig van word zijn er gelukkig ook! Zo zijn goede vrienden van ons onlangs papa en mama geworden van 2 prachtige dochters Hayley en Mila. We mochten ze bezoeken in het ziekenhuis!

En heb ik op de open bedrijvendag in Coevorden een foto mogen maken van ons paleisje in een hoogwerker op 18 meter hoogte.

Vrijdag 8 november

Mijn telefoon gaat en ik neem op. Het is mijn behandelend arts, dokter Brunet van Ockenburg, al mag ik geloof ik ook al Sonja zeggen tegen haar. Ze vraagt hoe het met me gaat en ik geef aan dat ik nog altijd erg vermoeid ben. Als antwoord krijg ik dat dit wel een normaal patroon is voor een patiënt die dit alles heeft moeten meemaken. Omdat ze dit antwoord al verwacht had, ben ik besproken in een multidisciplinair team. Hier is uitgekomen dat het verstandig is om een revalidatietraject te gaan volgen op de kliniek van het UMCG. Ik word dan begeleid door een fysiotherapeut, ergotherapeut, oncologisch psycholoog en waarschijnlijk nog wel meer ‘ogen’ en ‘peuten’, kortom een heel team. Dit alles om mijn conditie en kwaliteit van leven weer zoveel als mogelijk terug te brengen op het oude niveau voor ik ziek werd. Ze geeft aan dat het een intensief traject word en dat ik er rekening mee moet houden dat ik straks voor een periode van 2 tot 3 maanden, 2 a 3 dagen in de week naar Groningen moet komen hiervoor. Ik geef aan dat op deze manier doorgaan geen optie is en stem ermee in. Ik zal een oproep ontvangen wanneer dit alles gaat plaatsvinden.

Ook is er overlegd dat ze me preventief een 2e jodiumkuur willen geven. Vermoedelijk word dit eind februari, begin maart. De reden hiervan is dat ze niet willen afwachten of alles schoon blijft, maar er zeker van willen zijn dat de groei van de nogal kwaadaardige tumoren stopt. Wanneer de kuur niet gegeven word, bestaat de kans dat het wel weer gaat groeien, met gevolg dat een 3e operatie dan niet uit te sluiten is. Uiteraard stem ik ook hier mee in.

Wat een boel kaartjes en beterschapswensen heb ik mogen ontvangen t afgelopen half jaar! Niet normaal! Greetz en Hallmark hebben goede zaken gedaan, net als de bloemisten. Nogmaals heel erg bedankt allemaal! Tot voor kort had ik alles aan de muur hangen, maar ik vond het tijd om een klein stukje af te sluiten van dit verhaal. Als bedankje ga ik jullie nog 1x spammen met al mn kaartjes!