19. Rondje UMCG

Na een poosje rust qua afspraken, begint vanaf vandaag donderdag 28 november het circus weer. Ik heb om 10 uur een afspraak in het UMCG. Ditmaal voor mijn jaarlijkse controle voor de ziekte van crohn. Gelukkig zijn mijn darmen relatief rustig gebleven tijdens mijn schilklierkanker ziektetraject. Ik mag dus absoluut niet klagen! Een super vriendelijke dokter, mevr. van Asselt, zegt me dat alles stabiel is en dat ik pas weer over een jaar terug hoef te komen. Ook mag ik qua Crohn medicijnvrij blijven. Joehoeee🥳 Mocht ik in het komende jaar wel ergens last van krijgen mag ik haar altijd contacten. Ze noemt nogmaals haar naam en ik zeg dat ik die naam niet snel zal vergeten. Afgelopen jaar werkte Martine bij mij in de salon met dezelfde achternaam. Ik maak een grapje en zeg: je heb vast geen familie in Lemelerveld wonen he? Zegt ze, jawel, mijn nicht Martine. Hoe klein is de wereld! We zeggen elkaar gedag en ik loop met mijn goedgekeurde APK voor een jaar, door naar Oncologie 1, waar ik later een afspraak heb.

Eerder had ik de afspraken altijd op oncologie 2, ik ken afdeling 1 dus nog niet. Hier zit een kanker infocentrum met folders, boeken en een gastvrouw die je eventuele vragen beantwoord. Ik besluit er een kijkje te nemen. De dame vraagt me of ik iets specifieks zoek. Ik zeg nee, ik kijk gewoon even rond. Ze verteld dat de boeken die ze hebben staan uitgeleend worden. Ik kijk of er nog interessante boeken voor me tussen staan. Helaas niet. Ikzelf heb 2 boeken over schildklierkanker geschreven door Anke van Haften, helaas ook ervaringsdeskundige. Deze boeken missen in de collectie van het UMCG. Ik vertel de dame erover en ze noteert meteen de titel en schrijfster. Ik neem wat folders mee over kanker en werk.

Ik loop door naar Oncologie 1, en krijg meteen een warm huiskamergevoel bij de wachtkamer. Ook hier zitten weer een aantal mensen die zichtbaar door kanker getroffen zijn. Ik zal nooit aan dit idee kunnen wennen, dat er zoveel mensen ziek zijn! Ik neem plaats in de wachtkamer en er komt een dame naar me toe om te vragen of ik iets wil drinken. Ze gaat een kopje thee halen en ik krijg er zelfs een koekje bij! De voordelen van oncologie 1 dus.. koekje bij de thee! Ik heb mn koekje nog maar net op als de dokter aan komt lopen. Ik heb een afspraak bij de afdeling genetica. Als ik in het kamertje zit met de dokter en een co-assistent, legt hij uit hoe het genetica traject eruit ziet. De afdeling Genetica gaat onderzoeken of mijn vorm van kanker een gen bevat wat te herleiden is naar familie. Dit onderzoek duurt ongeveer 3 maanden en word gedaan in Nijmegen. Ik hoef hier niets voor te doen, legt de dokter uit. Er is al weefsel van mij opgeslagen, waar ze onderzoek op gaan doen. En als de uitslag er is, krijg ik daar een brief over. Er worden nog wat persoonlijke vragen over de familie gesteld en dan ben ik alweer klaar!

Volgende week weer een ziekenhuisweekje, woensdag naar de KNO in Hardenberg en donderdag weer naar Groningen voor de controle afspraak met mn endocrinoloog.

Woensdag 18 december, Hardenberg

Ik heb vandaag een afspraak bij de KNO arts in Hardenberg. Dit omdat ik sinds mijn operaties last heb gekregen van mijn oren. Ik heb het gevoel dat ik minder hoor, mn oren suizen af en toe en ze jeuken van binnen. Dokter kijkt met een camera in mn oren en zegt dat mn trommelvlies mooi rustig erbij ligt. Hij kan niet bevestigen dat ik schade heb opgelopen aan mijn oren door de operaties. Wel kan het te maken hebben met bepaalde zenuwen in de buurt van het oor, welke mogelijk geraakt zijn bij de operaties. Voor ik bij de dokter mocht komen, ging ik eerst naar een geluidsdicht kamertje en werd er een hoortest bij me afgenomen door de assistent. Ik schijn weinig tot geen gehoorverlies te hebben. Wel kreeg ik een opmerking dat ik misschien wat lawaai doof ben, door luide muziek. Goh, zouden die housefeestjes staand naast de box dan toch niet zo best geweest zijn voor mn gehoor?🤔🙈

Donderdag 19 december 2019, het is even rond 8 uur s’morgens als de taxi komt aanrijden. Naast de chauffeur zit er nog een meneer in, die ik al vaker gezien heb en ook uit Coevorden komt. We kletsen tijdens de rit even bij over hoe het gaat. .

Rond kwart over 9 komen we aan in Groningen. Ik heb pas om 10 uur een afspraak, dus loop eerst even naar de Albert Heijn om een broodje te halen. Bij de hoofdingang staat een prachtige kerstboom en hier moet ik natuurlijk even een foto van maken!

Ik ga voor mijn afspraak nog naar de prikpoli bij de oncologie om bloed te laten prikken. Inmiddels ken ik de meeste dames die op de prikpoli werken. Ze vraagt hoe t met me gaat en zegt dat ze bewondering heeft voor mn blog! Ik word nog eens een bekende UMCG-er 😂

Ik ga richting Fonteinstraat 17, de poli intern. Ik meld me aan bij de zuil en neem plaats in een hele drukke wachtkamer. Al snel komt er een dame naar me toe met de vraag of ik iets wil drinken. Wat een service hier! Ik krijg een kopje thee. Ik dood de tijd door een stukje in een meegebracht boekje te lezen. Ruim een half uur na mijn afspraaktijd word ik binnengeroepen.

Dokter Brunet – van Ockenburg, vraagt aan me hoe het gaat en maakt een compliment, dat ze vind dat ik er goed uitzie! Wat lief! Ik vertel haar dat ik inmiddels weer begonnen ben met werken, weliswaar nog niet voltijd. Maar er is een begin gemaakt met 4 middagen in de week. De vermoeidheid die het meebrengt, kan ik nog niet goed handelen. Mijn hoofd wil wel, maar mijn lijf werkt niet mee. Ik vind dit erg frustrerend. Gelukkig geeft het werken me een fijne afleiding. Het klinkt misschien krom, maar ik vergeet af en toe even wat er afgelopen jaar allemaal gebeurd is en ben even weer mezelf in plaats van de patiënt.

Dokter zegt me dat de bloeduitslagen al binnen zijn van vanmorgen en dat deze stabiel is gebleven. Niet gezakt, maar ook niet gestegen. Voor nu is dat goed nieuws. In Januari wil de dokter verder met onderzoek, dan staat er een echo gepland om te kijken of de jodium zn werk nog doet en of er geen nieuwe plekken zitten. Een spannend moment weer. Ook ben ik besproken in een groot overleg en daar is besloten dat ik preventief een 2e jodiumkuur zal krijgen. Wanneer dit gaat gebeuren is nog niet helemaal bekend. Ze vermoedde eind februari/begin maart. De reden hiervoor is dat ze het niet vaak meemaken dat schildklierkanker zo agressief en snelgroeiend is. Zolang de achtergebleven stukjes na de operatie kleiner zijn dan 1 cm, kunnen ze behandeld worden met radioactief jodium. Worden ze groter, moet ik weer opnieuw geopereerd worden. Uiteraard willen ze dit voor zijn, vandaar een 2e kuur. Ik stem hiermee in, als die bende maar uit mn lijf is!!

Momenteel sta ik op de wachtlijst voor een revalidatietraject in het Beatrixoord in Haren. De wachttijd is momenteel gemiddeld 7 weken. De inschrijving hiervoor is al geregeld, net als de dagen dat ik hiervoor beschikbaar ben. Het is nu afwachten wanneer ik hiervoor opgeroepen ga worden. De revalidatie zal bestaan uit o.a. fysiotherapie, ergotherapie en gesprekken met een oncologisch psycholoog. De fysio en ergotherapie is bedoeld om mijn conditie zoveel mogelijk op het oude niveau te krijgen, van voor ik ziek werd. De gesprekken met een psycholoog om te verwerken wat me afgelopen jaar allemaal is overkomen. Tijdens het behandel traject is hier weinig tijd voor geweest. We leefden van afspraak naar afspraak en waren er op de tijdstippen dat dit van me verwacht werd. Tijd om er bij stil te staan, was er niet.

Na een half uurtje kletsen over hoe nu verder, wensen we elkaar een fijne dagen en zeg ik, tot volgend jaar!