32. En doorrrrr……💪

15 maart 2021

Er zijn weer 3 maanden voorbij sinds de laatste controle en het is weer tijd voor een echo. Ik besluit eerst naar de prikpoli te gaan om bloed te laten prikken. Wederom ga ik het proberen bij de oncologie prikpoli, gezien de drukte bij de fonteinstraat, waar het reguliere priklab zit. Ik krijg weer een nummertje en eigenlijk meteen komt mijn wachtnummer in het scherm. kamertje C. Als ik binnenkom begint de dame meteen weer dat ik eigenlijk niet mag prikken op de oncologiepoli. Ik knap iets wat uit mijn vel en zeg haar dat ik hier wel mag komen omdat ik kanker heb. Ze schrikt wat van mijn reactie en laat me toch plaatsnemen. Ik leg haar uit dat ik hier ook liever niet was, en dat ik hier ook niet ben voor zweetvoeten. De dame van de poli vertrekt nog meer, maar zegt nog wel dat het erg druk hier zou worden als iedereen hier zomaar komt. Ze start met prikken en probeert voorzichtig nog eens uit te leggen dat sinds de corona ze onderscheid maken in kanker en niet-kanker patiënten. Ik leg nogmaals mijn verhaal uit en mijn toon wordt steeds narriger. Ik denk; Mens, snap je het echt niet? Ik heb kanker en ik vind dat ik dan recht heb om op de kankerprikpoli bloed te laten prikken. Ze is klaar en ik besluit dan toch mijn excuses aan te bieden voor de manier waarop ik reageerde en dat ik hoop dat ze me begrijpt. Toch mag ik nog wel even een fotootje voor mijn blog maken.

Goed, dat hebben we ook weer achter de rug. Door naar de radiologie.

Gelukkig zie ik daar al snel een bekend gezicht als ik plaatsneem op de behandeltafel. Het is dezelfde man die in december het echo onderzoek gedaan heeft en hij herkent me nog! Hij vraagt, hoe is het nu met je? Fijn dat je kapsalon weer open is na zoveel weken lockdown. Ik moet ook nodig weer heen, heb je je scharen niet toevallig bij je?😊 Ik vrolijk meteen weer op en laat hem met een gerust hart het onderzoek doen. Ondertussen verteld hij me dat het beeld ten opzichte van december niet gewijzigd is. Nog steeds 4mm en verder geen afwijkingen te zien. Over 2 weken zal ik van dokter Brunet horen hoe en wat verder. Ik bedank hem en ben weer klaar om naar huis te gaan. Kijk zo kan het dus ook!

Ik ben nog maar net thuis en ik heb al een mail van dokter Brunet. De uitslag van de echo! Ze wilde me even geruststellen om taferelen als die in september vorig jaar te voorkomen. Heel fijn!!

31 maart 2021

Om kwart voor 2 heb ik een afspraak, maar dokter Brunet loopt iets uit. Iets wat ik niet erg vind, aangezien deze fijne arts de tijd voor je neemt. Even voor 2en ben ik aan de beurt. Ze zegt goed je weer te zien! Ik zeg; gelukkig nieuwjaar nog hé. Het is alweer een flinke poos geleden dat ik haar gezien heb. In haar kantoortje bespreken we de uitslag van de echo en de bloedwaardes. Ze geeft aan dat de bloedwaardes gestegen zijn en dat deze passen bij het echo beeld. Het is niet zo goed dus. We bespreken de mogelijkheden qua behandeling hiervan. Er zit dus iets in mijn hals wat daar niet moet zitten. Ze legt uit dat het niet terug is gekomen, maar dat dit mogelijk een klier is die miniscuul was tijdens de 2e operatie en dat deze toen niet meegepakt is. Uiteindelijk is dit gaan groeien tot 4mm.

De opties om dit te behandelen zijn: een radioactieve jodiumkuur voor de 3e keer of een 3e operatie. De eerste optie valt eigenlijk meteen af. Het is dus zo dat je een maximale dosis aan radioactief jodium mag krijgen wat acceptabel is zonder dat het schade aan je lichaam aanbrengt. Ik heb nog 1 zo’n kuur tot mijn beschikking. Ze geeft aan dat ze deze het liefst in de broekzak laat zitten voor het moment dat deze echt nodig zou moeten zijn. Een operatie blijft dan over. Ik sta hier positief tegenover, maar vraag haar wel of dit dan in overleg gepland kan worden in verband met het regelen van mijn kapsalon. Vrijwel meteen zegt ze dat dit mogelijk is.

Omdat er geen haast is met behandelen, is er besloten een half jaar te wachten om te zien hoe de lymfeklier zich ontwikkeld in die tijd. Dit is heel normaal op dit level legt ze uit. We bespreken nog wat andere zaken en ze doet nog een voel onderzoek in de hals. Alles voelt goed volgens haar.

Na ruim 3 kwartier ga ik met een dubbel gevoel de kamer uit. Het is dus nog niet weg… Toch ben ik erg positief over het feit dat ik uiteindelijk weer keihard beter ga worden! Ik ben niet zomaar omver te krijgen en heb veel vertrouwen in de artsen van het UMCG. En doorrrrr….💪

Morgen weer fijn aan het werk in mijn mooie (in de lockdown) verbouwde salon!