33. Punt…

Wel gehoopt, maar nooit gedacht dat ik dit blog zou mogen schrijven. Na een rollercoaster van bijna 3 jaar…

Het is dinsdag 1 november en ik heb een afspraak bij afdeling radiologie voor een echo van m’n hals. De jaarlijkse controle. Het blijft toch altijd een spannend moment. Even voor 14 uur kom ik aan bij Fonteinstraat 6 en neem plaats in de wachtruimte. Al snel wordt ik opgeroepen en loop mee met de radioloog naar een kamertje. Als ik mijn trui uit heb en sieraden af, ga ik op de behandeltafel liggen. De radioloog komt binnen en ik vertel hem meteen dat ik op de hoogte ben van een verdachte klier in m’n hals en hoe groot deze is. Hij zegt me dat hij niets mag zeggen, omdat de arts het eindoordeel geeft. De echo word gestart. Ik zie in mijn rechterooghoek het scherm en probeer wat mee te kijken. Inmiddels ben ik ook al een aardige radioloog geworden wat dat betreft. Ik zie het kiertje voorbij komen en de radioloog maakt er een ‘screenshot’ van en legt de liniaal in beeld ernaast. Hij kijkt blij en zegt; ik mag niks zeggen, maar het is nog steeds 4mm. Een kleine opluchting dat de klier niet groter is geworden, trek ik mijn trui weer aan en verlaat de afdeling.

Maandag 7 november om half 12 is de afspraak met mijn endocrinoloog (schildklierspecialiste) mevr Brunet- van Ockenburg in het Umcg. Peter gaat met me mee naar de afspraak. Ze heeft helaas ruim een half uur uitloop wanneer ik wordt opgeroepen. Bij binnenkomst kletsen we een beetje over koetjes en kalfjes, lang niet gezien! Hoe is het met je? Dus ik vertel dat ik stiekem al van de radioloog gehoord had dat het plekje wat er zat niet gegroeid was. Daar deed ze meteen een schepje bovenop door te zeggen dat de bloeduitslagen zo goed waren en de tumormarker zo ontzettend gedaald was, dat dit bewuste plekje niet meer als kanker gezien wordt. Ik had het nog niet helemaal door, maar gelukkig vroeg Peter door aan haar. Betekend dit dat ze ‘schoon’ is? Uiteraard bedoelde Peter niet of ik net gedoucht had…

Ze antwoordde dat Peter het inderdaad goed begrepen heeft en dat ik vanaf nu door mag naar de jaarlijkse controle de komende 10 jaar. Het nieuws drong nog niet echt tot mij door.

IK BEN SCHOON VERKLAARD!!!!!!!!!!!!

PUNT.

Gepubliceerd door

Onbekend's avatar

lexie

Alexandra Ubeda van der Park - 39 jaartjes jong - april 2019, diagnose papilair schildkliercarcinoom (schildklierkanker) - blog over het verloop van mijn ziekte - alles met een lach en een traan

12 gedachten over “33. Punt…”

  1. Kippenvel toen ik je berichtje las, wat een geweldig nieuws. Kan het wel van de daken schreeuwen van blijdschap, dak kan er af hoor, lekker feest gaan vieren en genieten van dit gigantische nieuws.

    Geliked door 1 persoon

  2. Pfff jeetje wat spannend en wat een super goede uitslag!!
    Je hebt het weer prachtig beschreven, ik zie het gewoon voor me.
    Sinterklaas, kerst, jaarwisseling…..laat de feestdagen maar komen.
    Mooie afsluiting van 2022 en alle alle goeds gewenst voor 2023.
    Groetjes Fenny.

    Geliked door 1 persoon

Geef een reactie op Ben lampe Reactie annuleren